Şüphe ettiğin işlerde kalbine danış!

       Insan en fazla vakti kendisiyle gecirir, yalniz kalma duygusunda bile kendi ic dunyanizdan kopamaz. En kotu olan ise yalniz kaldiginizda dusunmeye baslamak, gecmise kurek cekmektir. Yapilanlar bir bir akla gelir, Hakimin ve savcinin icdunyamiz oldugu , yargilanan ise kendi kisiligimiz oldugu mahkeme de kendimizi savunuruz. Aldigimiz kararlar gene kendi ic dunyamiz da yargilanmaya baslar. Ve karar aciklanir. Disdunyada galip gelen kisiliginiz ic dunyanizda suclu bulunmustur, Icdunyaniz 1 siz 0 cikmissinizdir. Kalbinize yenik dusmussunuzdur. Zamaninda beyninizin hukmettigi kararlariniz simdi kalbinizden donmektedir. Yoksa ic dunyamizda yuksek mahkeme kalbimiz midir ? Daha ustude yoktur. Karar alinmistir ve aciktir. Mantiginiz da kenara cekilir ve artik o karari almaniz da etkili olmadigini, tek suclunun kendiniz oldugunu hissedersiniz.

       Trendesinizdir, yaninizda kimse yoktur. Gozler once durakta trene binmeye calisan kucuk kiza, ona yardimci olmaya calisan annesine ve arkada kendi arasinda eglenen genclere takilir. Gozleriniz takilmistir ve oradan bir anda uzaklara gider. Artik goz goruyor kalp konusuyordur. Onca kisiden uzaklasmak, o kadar sevdiklerinizi birakmakta haklimiydik ? Beni seven insanlarin yanindan yeni heyecanlar icin kacarcasina kosarken kac kalp kirmistik? Neden kirmistik? Deger miydi? Ayna kirilmistir ve parcalar birlesemiyordur. O kirilan her parcayi ic dunyanizda toplarsiniz. beklersiniz ki onlar birlesince tekrar eski goruntu gelecektir. Olmuyor, ic dunyanizda topladiginiz parcalar birlesmiyordur. Icdunyaniz karsisinda ineceginiz duraga kadar maglupsunuzdur, hala icdunyaniz 1 siz koca bir sifirsinizdir.

       Kemirir icten ice hersey sizi, ise gidersiniz ve dis dunya ic dunyaniza baskin cikmistir. Mahkeme heyeti ara verir durusmaya , kapatir kepenkleri ve kalp diger organlarin calistigini gorunce susar. Cok anlayislidir. Goz gormeye , kulak duymaya, beyin isildamaya baslayinca kalp susmasini bilir. Sizi icten kemirir aslinda ama susmustur, Zayif aninizi bekler, kahve molasina gitmenizi, ogle yemegine cikmanizi bekler. O zaman mahkeme tekrar kurulacaktir. Her defasinda sonuc aynidir. Ic dunyaniz 1 siz sifirsinizdir.

       Aksam olunca da boyle devam eder. Icten ice 1-0, 1-0 . Once yasananlar hatirlanir, goz gene uzaklara dalar, fonda calan pan flut bile size karsidir. Kopmaniza izin vermez. Daha acikli calar, yokmudur gecmiste yasanan guzellikler? Niye onlar hatirlanmaz da kalbi incitecek , bizi mesgul edecek dusunceler hatirlanir? Neden kalbimiz de mahkeme kurulur da guzen gunlerin fotograf albumlerini hatirlatacak guzellikler gelmez? Kalbimiz incindigini bize hatirlatir da , isine geldigi zaman  onu dusundugumuz de aldigimiz kararlari hic dusundurmez ? Yoksa hersey de onu dinleyince mi mutlu olacagiz? Mahkeme de ki savci ve hakimi isten cikartacak adimlari atinca mi rahatlayacaktik ?

       Ne duruyorsunuz o zaman siz de suphe ettiginiz kararlarda kalbinize danisin, Belki one gecemezsiniz ama en azindan gol de yemezsiniz.